شلاق زدن مکان های آلوده روش های خانگی روش خانگی

شلاق زدن: مکان های آلوده روش های خانگی روش خانگی شیمیایی استفاده حشرات حرارت اسپری

گت بلاگز اخبار اجتماعی تهران در یک قدمی فاجعه لندن !

تعداد مرگ‌های منتسب به آلودگی هوا در کشور عزیزمان ایران مشمول بر ۲۹ هزار و ۵۰۰ ( ۸ درصد کل مرگ‌ها) بوده است که از این بین سهم بیماری های قلبی عروقی ۲۱ هزار و ۸۴

تهران در یک قدمی فاجعه لندن !

تهران در یک قدمی فاجعه لندن !

عبارات مهم : ایران

تعداد فوت های منتسب به آلودگی هوا در کشور عزیزمان ایران مشمول بر ۲۹ هزار و ۵۰۰ ( ۸ درصد کل فوت ها) بوده است که از این بین سهم بیماری های قلبی عروقی ۲۱ هزار و ۸۴۷ فوت (۶.۰۶ درصد) است .

به گزارش مهر ؛بریتانیا – ۱۹۵۲: فوت ناگهانی ۴۰۰۰ تن تنها طی ۵ روز در مه دود بسیار فراگیر و غلیظ که لندن را در بهت فرو برد؛ مصرف بیش از اندازه زغال سنگ در سرمای هوا، اتفاق ای بی سابقه در تاریخ آلودگی هوا رقم زد و دنیا را چنان شوک زده کرد که هنوز این مناسبت بعد از ۶۵ سال، مثالی عبرت آموز جهت کشورهاست. فاجعه ای تلخ که تحقیقات بعدی نشان داد شمار مرگهای ناشی از آن، به ۱۲ هزار تن رسید و ۱۰۰ هزار تن را بیمار کرد.

تهران در یک قدمی فاجعه لندن !

افکار عمومی بریتانیا عمق این رخداد پرقربانی را فراموش نکرد و پارلمان را تا تصویب قانون هوای پاک تحت فشار قرار داد.

تهران در یک قدمی فاجعه لندن!

تعداد مرگ‌های منتسب به آلودگی هوا در کشور عزیزمان ایران مشمول بر ۲۹ هزار و ۵۰۰ ( ۸ درصد کل مرگ‌ها) بوده است که از این بین سهم بیماری های قلبی عروقی ۲۱ هزار و ۸۴

ایران – ۲۰۱۶ : ۳۶۰ هزار فوت (۲۱۹ هزار فوت در مردان و ۱۴۱ هزار فوت در زنان) رخ داده که معادل ۴۴۳ مورد فوت به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر هست. ولی چه میزان از این مرگها ناشی از بیماری های مرتبط با آلودگی هوا بوده اند؟

آمارهای رضا ملک زاده، معاون تحقیقات وزارت بهداشت کشور عزیزمان ایران در این باره بسیار تکان دهنده و تاسف بار است:

به گزارش معاونت تحقیقات وزارت بهداشت، تعداد فوت های منتسب به آلودگی هوا در کشور عزیزمان ایران مشمول بر ۲۹ هزار و ۵۰۰ ( ۸ درصد کل فوت ها) بوده است که از این بین سهم بیماری های قلبی عروقی ۲۱ هزار و ۸۴۷ فوت (۶.۰۶ درصد))، بیماری های تنفسی مزمن ۳۴۲۱ فوت (۰.۹۵ درصد)، سرطان ها ۱۶۰۴ فوت ( ۰.۴۴ درصد) و سایر، ۲ هزار و ۷۱۷ (۰.۷۵ درصد) است.

تهران در یک قدمی فاجعه لندن !

جان باختن ۳۰ هزار ایرانی طی یک سال بر اثر آلودگی هوا هیچ کس را تکان نداد!

مرگ ایرانیان بر اثر آلودگی هوا ادامه دارد: به آمار ۳۰ هزار فوت در یک سال، ۱۵۰ هزار خوابیدن شدن هر سال را به همراه همه هزینه های کمرشکن آن اضافه کنید!

تعداد مرگ‌های منتسب به آلودگی هوا در کشور عزیزمان ایران مشمول بر ۲۹ هزار و ۵۰۰ ( ۸ درصد کل مرگ‌ها) بوده است که از این بین سهم بیماری های قلبی عروقی ۲۱ هزار و ۸۴

هیچ برنامه و قانون مصوبی در طول ۴۲ سال قانونگذاری! حریف آلاینده های هوا نشده است: خودروها با سهم ۸۰ درصدی در آلایندگی هوا درحالی که ۷۰ درصد آنها تک سرنشین هستند و هیچ محدودیت و مانعی در برابر خود نمی بینند. با بنزین ۱۰۰۰ تومانی که در دنیا جزو ارزان ترین بنزین هاست، از کنار مصوبات و برنامه ها و قوانین و سلامت هموطنان می گذرند. معابر پایتخت کشور عزیزمان ایران ۴ برابر ظرفیت موجود با خودروهای در حال تردد اشغال شده است هست. ده ها اتوبان دیگر هم ساخته شود، به گفته رییس پلیس وقت راهنمایی و رانندگی پایتخت کشور عزیزمان ایران باز مملو از خودروهای شخصی می شود!

تکلیف چیست؟ ادامه فوت و میر، تعطیلی مدارس، حبس سالمندان در منزل یا فقط قاطعیت دولت در اجرای مصوبات؟

تهران در یک قدمی فاجعه لندن !

هر بهار و تابستان و پاییز می رود و نوبت به زمستان با ۲۷ درصد زیاد کردن ترددها و آلودگی هوای شدت یافتن یافته ناشی از آن می رسد. تعطیلی مدرسه کودکان بی گناه و حبس سالمندان در خانه، در قصور مسوولان و بی تفاوتی ما مردم، تنها راهکار هر ساله جهت کنترل آلودگی هواست.

ما می دانیم هیچ دولتی نتوانسته ۳٫۵ میلیون موتورسیکلت را که ۸۰ برابر خودروها آلایندگی دارند و تمام معابر از پیاده روها گرفته تا خیابان ها و خطوط خاص را عرصه تاخت و تاز خود قرار داده اند ساماندهی کند و نیز حریف ۱۰۰ هزار ماشین دیزلی در حال تردد در پایتخت که هیچ تجهیز کنترل آلایندگی در اگزوز آنها وجود ندارد، نشده هست. با این همه ما، به جای نجات خود و کودکانمان از تنفس هوای سمی، خیابان ها را مملو از خودروهای شخصی تک سرنشین کرده ایم؛ حاضریم انبوهی از خودروها را به خیابان ها بیاوریم و در ترافیک وحشتناک خودساخته، چندین برابر وقت مورد نیاز، جهت رسیدن به مقاصد مورد نظر وقت صرف کنیم.

ورود ۳۱ میلیون لیتر گاز سمی به هوای پایتخت با ۱۴ میلیون لیتر بنزین مصرفی روزانه!

اگر وقوع جنگ را وحشتناک ترین تصور ممکن جهت مردم یک کشور می دانید، این خبر تلخ را به یاد بسپارید: بر اساس گزارش جهانی کمیسیون آلودگی و سلامت لنست، آلودگی هوا زیاد از جنگ ها کشته بر جای می گذارد. این یک هشدار بدون اغراق است که یک مقام دولتی آن را اعلام نکرده بلکه حاصل تحقیق معتبر جهانی هست. فقط در همین تهران، میزان آزبست در هوا، ۱۰ برابر استاندارد جهانی است! روزانه ۳۱ میلیون لیتر گاز سمی با مصرف ۱۴ میلیون لیتر بنزین در هوای پایتخت منتشر می شود و هوای مورد نیاز جهت تنفس را می سوازند! هر سال بیش از ۱۰۰ روز هوای پایتخت کشور عزیزمان ایران در شرایط ناسالم و آلوده قرار دارد.

افزایش ۶۰ درصدی شمار بیماران تنفسی در روزهای شدت یافتن آلودگی هوا

آمارها همچنین نشان میدهد در روزهای شدت یافتن آلودگی هوای پایتخت٬ شمار بیماران تنفسی تا ۶۰ درصد زیاد کردن می یابد و آلودگی هوا در پایتخت کشور عزیزمان ایران به طور میانگین موجب کم کردن ۵ سال از عمر تهرانی ها شده است هست. همه اینها کافی است تا ما را به درک بموقعی از بحران جدی و فاجعه ملی پیش رو برساند.

خطر آلودگی هوا در پایتخت کشور عزیزمان ایران بسیار جدی تر از تصور ماست؛ مردم و مسوولان ایران، به پیشگیری از وقوع بحران عادت ندارند و تا بحران واقع نشود، آن را جدی نمی گیرند. کارشناسان به طور قطع می گویند: آلاینده هایی که در پایتخت کشور عزیزمان ایران تولید می شوند به علت وجود ترکیبات هیدروکربنی سمی مثل اتان، بنزن، بوتادین، فرمالدئید، استالدئید، پروپان و … در بنزین مصرفی خودروها به مراتب خطرناک تر از سوختن زغال سنگ در مه دود فاجعه بار لندن دهه ۱۹۵۰ هستند. آیا با بدبینانه خواندن این آینده نگری ها و تصور ایجاد بی علت واهمه، به انتظار فاجعه لندن نشسته ایم و بر این گمانیم که فوت ۴ هزار نفر در یک روز بر اثر آلودگی هوا، ابدا امکان تکرار ندارد.

آلودگی هوا، بدترین عملکرد کشور عزیزمان ایران در شاخص های توسعه پایدار ۲۰۱۶

معاون تحقیقات وزارت بهداشت کشور عزیزمان ایران در یک هشدار جدی اظهار می کند که اوضاع کلانشهرهای کشور بخصوص پایتخت کشور عزیزمان ایران از نظر آلودگی هوا، دقیقا مشابه ۶۵ سال پیش لندن و نیز زیاد کردن تاثیر خطرات آلودگی هوا بر سلامت شهروندان کشور عزیزمان ایران بسیار جدی تر از گذشته است.

ملک زاده، با اشاره به عملکرد فوق العاده ضعیف کشور عزیزمان ایران در زمینه « آلودگی هوا» ی شاخص های سلامت توسعه پایدار ۲۰۱۶ که دارای نمره بسیار پایین ۲۶ از ۱۰۰ بوده ایم، می گوید: دولتها نتوانسته اند موفقیتی در کم کردن آلودگی هوا و کنترل کیفیت آن داشته باشند که یکی از علل آن نداشتن نگاه پایدار به برنامه های توسعه است یعنی کشور ما توسعه می یابد ولی نه توسعه پایدار! درست مثل آن که کودکانمان را در برابر بیماری های عفونی واکسینه می کنیم و بیماری های عفونی و واگیر را کم کردن می دهیم، ولی بیماری های مزمن غیرواگیر در ایران، در حال زیاد کردن است و نشان می دهد برنامه های پایدار نیستند.

برنامه جامع کم کردن آلودگی هوا دارای اشتباهات بسیار اساسی است

وی در پاسخ به این پرسش که آیا برنامه جامع کم کردن آلودگی هوا به هیچ نتیجه تاثیرگذاری در کنترل کیفیت هوا دست نیافت و تنها شمار فوت شهروندان بر اثر آلودگی هوا زیاد کردن یافت؟ تاکید می کند که این برنامه دارای اشتباهات بسیار اساسی هست. در این برنامه سهم منابع انتشار دهنده آلاینده ها دیده نشده هست. تنها عوامل نظری را آن هم به شکل کلی دیده هست. این برنامه فاقد چارچوب مدون مدیریتی هست؛ درحالیکه باید جهت این برنامه پیوست سلامت، پیوست زیست محیطی و توسعه شهری آینده نگری و جهت هر فعالیت، مسوول اجرا، هزینه اجرا، منابع اجرا به تفکیک سالها و وقت مورد نیاز نیز جهت اجرا دیده می شد؛ به طور کلی این برنامه، فاقد یک مطالعه اقتصادی و ارزیابی هزینه است.

ثابت بودن قیمت سوخت از علل مهم شکست برنامه های کم کردن آلودگی هوا

این که « هوای قابل تنفس از آب و غذا جهت مردم واجب تر است» بسیار بدیهی و روشن هست، ولی مردم و دولتمردان در ایران، چنان به آلودگی هوا عادت کرده اند که باور وقوع یک بحران فوت آفرین با زیاد کردن بیش از پیش آلودگی هوا برایشان سخت است.

ملک زاده، دولتها را موظف به تامین نخستین نیاز مردم یعنی هوای قابل تنفس می داند ولی این که آیا هیچ برنامه و قانونی در اجرای کم کردن آلودگی هوا به موفقیت نمی رسد، وی، یکی از عوامل بسیار مهم را ثابت ماندن قیمت سوخت می داند که ارزانی آن موجب رشد بی رویه مصرف بنزین و وجود معابری پر از خودروهای شخصی و ترافیک شدید شده است است.

این اظهار نظر معاون تحقیقات وزیر بهداشت، در نگاه اول، اظهار نظری از جنس نظر دولتمردان به نظر می رسد ولی پرسش اینجاست : حتی اگر تمام دولت ها به تعهدات برنامه جامع کم کردن آلودگی هوا پایبند و در آن موفق بوده باشند، کدام برنامه موفق کم کردن آلودگی هوا در کدام نقطه جهان، بدون ایجاد محدودیت جدی در تردد خودروهای شخصی بویژه تک سرنشین ها به جای استفاده از حمل و نقل عمومی به نتیجه رسیده است؟ بنابراین به جای آن که زیاد کردن قیمت سوخت را به گونه ای که هزینه تردد خودروهای شخصی بویژه تک سرنشین ها بسیار زیاد کردن یابد، یک راه حل غیرعادلانه دولتی بدانیم، باید واقعیت پشت پرده ترافیک وحشتناک کلانشهرها را آگاهانه تر و منصفانه تر درک کنیم و به این بیندیشیم که براستی ساخت چند بزرگراه و اتوبان دیگر، راه حل نجات ما از آلودگی هواست!؟ و بدانیم که ما با سهم بالای خودروهای شخصی تک سرنشینمان در آلودگی هوا، به اندازه دولت هایی که قاطعانه عمل نکردند، در برابر ۳۰ هزار فوت هر سال هموطنان مسوولیم!

نگاه سیاسی دولت ها در تصمیمات کلان مایه تاسف است!

معاون تحقیقات وزیر بهداشت با توجه به روند افزایشی مرگهای منتسب به آلودگی هوا، کوتاهی دولت ها و ادوار مجلس در زیاد کردن قیمت سوخت و کم کردن حجم خودروهای در حال تردد در معابر مملو از ترافیک و آلودگی هوای کلانشهرها را مایه تأسف و نشانه بی توجهی به سلامت ایرانیان می داند و می گوید: حفظ سلامت مردم و داشتن هوایی سالم جهت تنفس نخستین اولویت است ولی متاسفانه نگاه سیاسی حاکم بر تصمیمات کلان همواره مانع از توجه به اولویت ها شده است هست. همان گونه که تا کنون موفق به قطع یارانه های ۴۵ هزار تومانی نشده ایم؛ یارانه ای که سودی را عاید این ملت نکرده و مانع رشد اقتصادی بویژه در بخش های تولید ملی شده است است.

ایران در سر لیست ۵۸ کشور رتبه بندی شده است بر اساس شاخص ترافیک

اشاره ملک زاده به واقعیت تلخ «سهم خودروهای شخصی بویژه تک سرنشین ها در آلوده سازی هوا» در حالیست که نگاهی به شاخص ترافیک نشان می دهد غالب شهرهای بزرگ کشور عزیزمان ایران جزو پرترافیک ترین شهرهای دنیا هستند؛ به طوری که کشور عزیزمان ایران در سر لیست ۵۸ کشور رتبه بندی شده است براساس شاخص ترافیک از سوی سایت آماری نامبو (numbeo) قرار دارد. شاخص ترافیک مورد استفاده در این سایت آماری ترکیبی از «زمان مصرف شده است در ترافیک جهت هر سفر»، «تخمین نارضایتی از وقت هدر رفته در ترافیک»، «انتشار دی اکسیدکربن (CO۲) در ترافیک» و «ناکارآمدی های کلی در سیستم ترافیکی» است.

افزایش ۱٫۵ درصدی مرگها به ازای هر ۱۰ میکروگرم در متر مکعب زیاد کردن ذرات معلق

در حال حاضر بااهمیت ترین آلاینده های هوای شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران از نظر اثر بر سلامت، ذرات معلق هستند که در ایستگاه های سنجش به دو صورت PM۱۰ و PM۲.۵ اندازه گیری و گزارش می شوند.

شاید این گفته معاون تحقیقات وزیر بهداشت که «ارتباط معینی بین موارد فوت روزانه و مواجهه با PM۱۰ و PM۲.۵ در مطالعات معتبر اپیدمیولوژیک گزارش شده است هست؛ بطوری که به ازای هر ۱۰ میکروگرم در متر مکعب زیاد کردن در غلظت PM ۱۰ و PM ۲.۵ به ترتیب بطور میانگین حدود ۰.۷۴ و ۱.۵ درصد به موارد فوت افزوده می شود» نیز بتواند به درک ما از یک بحران جدی در حال وقوع کمک کند.

به گفته وی، در ۱۰ سال اخیر، میانگین هر سال غلظت PM۱۰ در پایتخت کشور عزیزمان ایران از ۸۰ میکروگرم بر متر مکعب (استاندارد ملی ۲۰ میکروگرم بر متر مکعب) کمتر نشده است! و این درحالیست که بیش از دو سوم این آلاینده به منابع متحرک نسبت داده می شود.

اثبات زیاد کردن شیوع کبد چرب در آلودگی هوا/ تحقیقات بر روی ماموران انتظامی: ایجاد تغییرات ژنتیکی در افراد بر اثر آلودگی هوا

رییس پژوهشکده بیماری های گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی تهران، زیاد کردن بیماریهای تنفسی، زیاد کردن بیماریهای قلبی و عروقی، زیاد کردن شیوع کبد چرب، زیاد کردن میزان شیوع سرطان ها در دراز مدت بخصوص سرطان ریه را از عوامل زیاد کردن بیماری های مزمن در کشور دانسته و در همین باره به نتیجه های یافته های محققان مرکز ملی تحقیقات مهندسی ژنتیک و دانشگاه علوم پزشکی پایتخت کشور عزیزمان ایران اشاره می کند که با بررسی بر روی شماری از افراد نیروی انتظامی، نشان داده است آلودگی هوا با ایجاد تغییرات ژنتیکی و عوض کردن در نحوه بیان و عملکرد ژن ها تغییراتی جدی در سیستم ایمنی بدن ایجاد می کند و در کوتاه مدت، احتمال بیماری های تنفسی، قلبی و عروقی و در دراز مدت خطر مبتلا شدن به سرطان های مجاری تنفسی بخصوص ریه را زیاد کردن می دهد و آنها را مشابه افراد مبتلا به آسم می کند.

وی نتیجه های مطالعه ای با نشانه کمی سازی اثرات بهداشتی شش آلاینده PM۱۰، PM۲.۵، NO۲، SO۲، O۳ و CO هوای شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران در سال۱۳۹۰ را یادآور می شود که بر اساس آن بیشترین سهم اثرات بهداشتی منتسب به آلاینده های هوا در شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران مربوط به ذرات معلق (PM۲.۵ و PM۱۰) و میانگین کل فوت منتسب به PM۲.۵ و PM۱۰ در سال ۱۳۹۰ به ترتیب حدود ۲۳۱۸ و ۲۱۴۲ مورد بوده است که این میزان حدود ۴.۷۴ و ۴.۳۷ درصد از کل فوت های (به استثنای فوت ناشی از تصادفات) شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران را به خود تخصیص داده شده است داده است.

کیفیت هوا بعد از ۱۵ سال و سه برنامه به استانداردها نرسید

ملک زاده با ابراز تاسف از این که با گذشت ۱۵ سال و ۳ برنامه توسعه و با وجود گام هایی که جهت کم کردن آلودگی هوا مثل از بین بردن سرب از بنزین، اضطراری کردن تولید خودروها با استاندارد یورو ۲ و توقف تولید خودروهایی که قادر به رعایت استاندارد یورو ۲ نبودند و کنترل آلاینده های سرب و مونوکسید کربن به وسیله شرکت حفاظت محیط زیست، ولی هیچ گاه کیفیت هوای کلانشهرها در حد استانداردهای شرکت جهانی بهداشت و استانداردهای ملی قرار نگرفت، تاکید می کند: نخستین مرحله اساسی در توسعه برنامه های راهبردی موفق کنترل کیفیت هوا، آگاه سازی تصمیم گیران و عموم مردم از میزان اثرات بهداشتی آلودگی هواست.

۱۲٫۵ میلیون فوت هر سال در آلودگی هوا! راهبردهای کنونی، دیگر پاسخگو نیست

حتما شما در اخبار اخیر، گزارش تکان دهنده «کمیسیون آلودگی و سلامت لنست» را خوانده اید. این گزارش از یک آمار هراس انگیز فوت و میر بر اثر آلودگی هوا خبر می دهد: ۹ میلیون فوت زودرس تنها در یک سال ۲۰۱۵ و نیز فوت هر سال ۱۲٫۵ میلیون نفر در دنیا بر اثر علل قابل پیشگیری زیست محیطی!!

اما این آمار همه واقعیت پنهان آلودگی هوا نیست. دکتر ملک زاده، به توصیه بسیار مهمی در همین زمینه اشاره می کند که کمتر مورد توجه رسانه ها قرار گرفته است و آن لزوم عوض کردن در سیاستهای راهبردی هست؛ لیکن همانطور که کمیسیون لنست گزارش کرده است راه هایی که جهت تهدیدات بهداشتی زیست محیطی وجود دارند در وقت کنونی مناسب نیستند و ما به یک رویکرد متفاوت و استراتژی های بهتر جهت کنترل آلودگی هوا نیاز داریم به طوری که از پیشرفت شرایط محیطی و اجتماعی که باعث جلوگیری از ایجاد و گسترش امراض می شود، اطمینان حاصل کنیم. در توسعه شهری باید شهرها را به عنوان یک مرکز بهداشت و سلامتی در نظر گرفت. همچنین سیاست های خاص از قبیل انرژی، برنامه ریزی شهری، حمل و نقل و زیرساخت ها باید با اهداف صحیح و ملموس سلامت و محیط زیست طراحی و اجرا شوند.

دولت ها در کشورداری گرفتار تعارف با مردم و سیاسی کاری هستند/ لزوم تشکیل شبکه ملی شهرهای آلوده و رصد شهرها قبل از بروز بحران

ملک زاده با تاکید بر تشکیل شبکه ملی جهت ارتباط شهرهای آلوده به شبکه مرکزی و رصد آنها قبل از بروز بحران و استفاده از تجربیات کشورهایی که مسیر کم کردن آلودگی هوا را را موفقیت پیموده اند، می گوید: اگر دولت موفق به کم کردن آلودگی هوا در پایتخت شود، قطعا در کشور نیز به موفقیت دست می یابد؛ ولی باید گفت متاسفانه دولت ها در کشورداری دچار تعارفات با مردم و گرفتار سیاسی کاری در تصمیمات مهم راهبردی هستند و تا هنگامی که اوضاع چنین است و در اجرای مصوبات قاطع نیستیم موفقیتی در کنترل کیفیت هوا نخواهیم داشت.

کاهش هر سال هزاران تن آلاینده با انجام معاینه های فنی بموقع

کاهش فواصل زمانی معاینه فنی خودروها به ۶ ماه نیز از آن نکاتی است که همه ما شهروندان خودروسوار در برابر آن مقاومت سرسختانه ای داریم. ما حاضریم هزینه های کمرشکن بیماری های حاصل از آلودگی هوا که ستون بسیاری از زندگی ها را فروریخته هست، بپردازیم ولی درکی عمیق تر از این که انجام معاینه فنی دست کم موجب کم کردن ۲۵ درصدی! آلودگی هوا خواهد شد نداشته باشیم. تحقیقات نشان می دهد که انجام صحیح معاینه فنی خودروها می تواند هر سال مواد آلاینده را به میزان ۴۲۵ هزار تن کم کردن دهد ولی با وجود اطلاع رسانی، مردم استقبال گرمی از این مراکز نمی کنند.

در اجرای محدوده طرح ترافیک هم قاطع عمل نکردیم

«محدوده طرح ترافیک» که روزی نقطه امیدبخشی در کم کردن ترافیک و آلودگی هوا بود نیز امروزه از آن دست سیاستهایی است که معاون تحقیقات وزیر بهداشت اعتقاد است در اجرای آن هم قاطعانه عمل نمی کنیم و تاثیر مورد نیاز را در کم کردن آلودگی هوا ندارد.

به فکر جلوگیری از ورود انبوه موتورسیکلتها در طرح محدودیت تردد خودروهای شخصی باشیم

ملک زاده، همچنین بر این عنوان تاکید دارد که در نتیجه محدودیت ورود خودروهای شخصی به معابر باید فکری جدی جهت انبوه موتورسیکلتهایی کرد که احتمالا افراد جایگزین خودروهای شخصی در ترددها خواهند کرد و از مسوولان مرتبط می خواهد که در این باره بسیار قاطعانه عمل کنند.

این تاکید ملک زاده در حالیست که به گفته مسوولان ترافیک ایران، حجم آلایندگی موتورسیکلت ها چندین برابر خودروهاست؛ موتورسیکلت های بی کیفیتی که با قیمتهای مناسب در حال تولید انبوه و بدون هیج محدودیتی در حال ترددهای بسیار پرآسیب هستند.

سود حاصل از زیاد کردن قیمت سوخت در کشور باید صرف توسعه حمل و نقل عمومی شود

ملک زاده، زیاد کردن قیمت سوخت و محدودیت شدید تردد خودروهای شخصی بویژه تک سرنشین ها و هزینه کرد سود حاصل از زیاد کردن قیمت سوخت جهت توسعه حمل و نقل عمومی را موثرترین راه حل رهایی شهروندان از آلودگی هوا می داند.

متاسفانه در کشور عزیزمان ایران دولتها حاضر بوده اند وام ماشین خرید ماشین را به آسانی به مشتریان بدهند و به نفع خودروسازان، هوای مورد نیاز مردم را بسوزانند ولی روند توسعه حمل و نقل عمومی بسیار کند و غیرقابل قبولی را دنبال کنند.

شرایط دوچرخه سواری در شهرها به سرعت فراهم شود/ بیماری های مزمن ناشی از بی تحرکی در حال زیاد کردن شدید است

دوچرخه سواری که مورد علاقه بسیاری از شهروندان ایرانی است از مباحث پرچالشی است که اگر زمینه شهری و فرهنگی استفاده از آن فراهم شود، نقش بسیار موثری در کم کردن آلودگی هوا خواهد داشت به طوری که امروزه بسیاری از کشورها در سطح مقامات اوج به ترویج فرهنگ استفاده از آن می پردازند.

نخست وزیر هلند با دوچرخه به دیدار پادشاه این کشور رفت

معاون تحقیقات وزیر بهداشت خطاب به دولت و شهرداران تاکید می کند فکری فوری جهت ایجاد شرایط دوچرخه سواری شهروندان کنند لیکن علاوه بر کم کردن شدید آلودگی هوا، موجب زیاد کردن تحرک بدنی مردم و کم کردن بیماری های مزمنی می شود که متاسفانه شمار آنها در کشور روز به روز در حال زیاد کردن است.

راه رهایی از ترافیک های خودساخته، ما هستیم نه فقط دولت

با وضعیتی که کلانشهرهای کشور در آلودگی هوا طی سالیان طولانی داشته اند و بیش از ۵۰ درصد روزهای سال را در شرایط ناسالم جهت گروه های خاص سپری می کنند، با فاصله طولانی دولتها از اهداف برنامه های کم کردن آلودگی هوا، و اوضاع خارج از آستانه تحمل ترافیک کلانشهرها که ضمن ترساندن جدی سلامتی، پرخاشگری، خشونت و تعرض به حقوق یکدیگر را در سطح شهرها دامن زده هست، مردم باید خود آستین های همت را جهت استفاده از حمل و نقل عمومی اوج بزنند. اکنون هیچ بهانه ای حتی مشاهده بی عدالتی ها و عدم تمکین قوانین تردد به وسیله دولتی ها، نباید ما را به دره فوت ناشی از آلودگی هوا نزدیک کند.

واژه های کلیدی: ایران | برنامه | ترافیک | آلودگی | ایرانی | برنامه | بیماری | ترافیک | تحقیقات | ایرانیان | طرح ترافیک


دانلود فایل ها

نویسنده : blogzz